माझी संकोचकुंडले…

माझी संकोचकुंडले आता गहाण ठेवीन म्हणतो.. उरलेलं सारं आता बिनधास्त जगावं म्हणतो… मी किना-यावर पहात बसतो.. लाटांची शर्यत न्यारी… काही लाटा रांगत येती.. काही लाटा रांगत येती.. वाळूत उभा मी तेव्हा.. पाउल नकळत मागे घेतो… कधी पावसाचे थेंब टपोरे.. खिडकीवर हाक मज देती…. उघडावी खिड़की तेव्हा.. उघडावी खिड़की तेव्हा..  तर तिथेच त्या थेंबांच्या… नक्षितच मी रमतो… मी सारं टिपून घेतो.. काही मनात साठवून घेतो.. मनातलं … Continue reading माझी संकोचकुंडले…